Kiedy do logopedy?

Drodzy Rodzice i Opiekunowie. Na pewno często zastanawiacie się czy i kiedy powinniście udać się do logopedy. Każdy rodzic dobrze zna i obserwuje własne  dziecko, dlatego z łatwością wychwyci coś co może go niepokoić. Oto kilka podpowiedzi.

Do logopedy należy się zgłosić, gdy Dziecko:

  1. Ma ponad 6 miesięcy i do tej pory nie gaworzy
  2. Ma ponad rok, a w jego języku nie pojawiły się sylaby i pojedyncze wyrazy, które w tym okresie powinny zastępować całe zdania
  3. W wieku trzech lat nie artykułuje głosek: p, b, m, p’, b’, m’, f, w, f’, w’, ś, ź, ć, dź, ń, k, g, k’, g’, ch, t, d, n, l, l’, j, ł oraz ma problemy z artykulacją samogłosek ustnych i nosowych; ponadto ma ubogi zasób słownictwa i większość wyrazów, którymi się posługuje, mówi „po swojemu”
  4. Skończyło trzy lata i nie potrafi wypowiadać prostych zdań
  5. Czteroletnie zastępuje głoski syczące (s, z, c, dz) ciszącymi (ś, ź, ć, dź), a zamiast r mówi j, a ponadto zamienia głoski dźwięczne na bezdźwięczne, np.: d na t (zamiast dom, tom), g na k(zamiast góry, kury), w na f (zamiast woda, fota)
  6. W szóstym roku życia – ma problemy z rozróżnianiem słuchowym głosek, które podobnie brzmią, np. zamiast bułka czyta i pisze półka, czy zamiast koza czyta i pisze kosa
  7. Po ukończeniu szóstego roku życia nie potrafi wyartykułować głosek szeregu szumiącego (sz, z, cz, dż), najczęściej zastępuje je s, z, c, dz lub ś, ź, ć, dź
  8. Sześcioletnie zacina się, powtarza sylaby i objawy te występują coraz częściej
  9. W każdym wieku ma problemy z:
  • Oddychaniem – właściwym gospodarowaniem powietrzem w czasie wypowiedzi lub podczas oddychania ma otwarte usta
  • Połykaniem
  • Nieprawidłowo anatomicznie ukształtowanymi elementami aparatu artykulacyjnego (np. nieprawidłowo zbudowane: wargi, język, podniebienie)

Ponadto:

  • Masz wrażenie, że nie słyszy Twoich poleceń
  • Wsuwa język między zęby lub ociera nim o wargę podczas artykulacji
  • Starsze ma trudności w czytaniu i pisaniu

 ZABURZENIA ZE SPEKTRUM AUTYZMU:

Wczesne symptomy, które powinny być sygnałem alarmującym, skutkującym podjęcie terapii:

  • brak uśmiechu na widok matki (do końca 3. miesiąca życia),
  • brak reakcji wyciągania rąk do bliskich osób (do końca 6. miesiąca życia),
  • brak zainteresowania nowa zabawką (do końca 6. miesiąca życia),
  • brak gaworzenia (do końca 9. miesiąca życia),
  • brak gestu wskazywania palcem (do 10. miesiąca życia),
  • brak reakcji na imię (do 10. miesiąca życia),
  • brak pierwszych słów (do 12. miesiąca życia – minimum 2 słowa)

Podany przedział czasowy jest nieprzekraczalnym terminem, w którym powinna pojawić się umiejętność.

 

Symptomy, ujawniające się po pierwszym roku życia, potwierdzające diagnozę zaburzeń ze spektrum autyzmu:

  • kiwanie się,
  • brak uśmiechu na widok bliskich osób,
  • brak wspólnego pola uwagi,
  • brak rozwoju mowy,
  • oglądanie własnych dłoni,
  • skrobanie przedmiotów,
  • długie fazy płaczu i krzyku,
  • brak naśladowania ruchu,
  • brak prób naśladowania mowy,
  • schematyczne, powtarzające się zabawy konstrukcyjne,
  • niski poziom sprawności manualnej w stosunku do rozwoju motoryki,
  • zachowania agresywne i autoagresywne,
  • hipnotyczne przypatrywanie się reklamom telewizyjnym,
  • uwaga ekstensywna (szerokie pasmo reakcji na bodźce przy braku zainteresowania nimi),
  • wybiórczość pokarmowa,
  • problemy z żuciem pokarmów,
  • brak zabawy lub zabawa pozostająca na wcześniejszym etapie rozwojowym,
  • przerzucanie kartek książki bez oglądania obrazków.

Uwaga!

Rodzicu, jeśli rozwój dziecka budzi Twój niepokój, niezwłocznie skontaktuj się ze specjalistami: pedagogiem, psychologiem lub logopedą. Jeżeli Twoje obawy się potwierdzą, współpracuj ze nimi, realizuj ich zalecenia.

Wcześnie postawiona diagnoza i odpowiednia terapia są szansą na lepsze efekty terapeutyczne.